Produkty pszczele, a wysiłek fizyczny
Mleczko pszczele jest wytworem gruczołów gardzielowych pszczół robotnic, służy jako pokarm dla larw oraz matki. Powstaje ono z pyłku kwiatowego, zawiera te same co on składniki biologicznie czynne, jednak ich stężenie jest znacznie większe. Możemy w mleczku pszczelim znaleźć większość mikro i makroelementów, witaminy z grupy B, aminokwasy, enzymy, hormony, antybiotyki.
Działanie biologiczne mleczka pszczelego na organizm człowieka nie podlega dyskusji. Uznawane jest za eliksir młodości, przyspiesza odzyskanie sił po chorobach, wysiłku fizycznym, pracy umysłowej. Wykorzystywane jest w leczeniu ludzi napromieniowanych, anemii, miażdżycy.
Wartość biologiczna mleczka pszczelego w dłużej mierze zależy od warunków przechowywania i obróbki technologicznej. Świeże mleczko pszczele może być przechowywane najwyżej kilka dni, jeżeli ma mieć działanie biologiczne. Jest ono bardzo wrażliwe na temperaturę i światło. Preparaty mleczka powinny być przechowywane w lodówce w ciemnym szkle.
Przyjmowanie mleczka pszczelego należy ograniczyć do okresów 3-4 tygodni w dawce około 100 ml na dobę na czczo, po czym powinna nastąp przerwa trwająca około 3 miesiące. Trzeba również pamiętać, że w trakcie przyjmowania preparatów mleczka pszczelego nie powinno się wykonywać zbyt obciążającego treningu. Silne działanie tego preparatu na organizm może zmniejszyć zdolność tolerancji wysiłkowej w tym czasie, dlatego preparat ten najlepiej przyjmować przed przystąpieniem do ciężkiego treningu lub w okresie wypoczynku po zwiększonych obciążeniach treningowych.
Propolis jest surowcem roślinno-zwierzęcym składającym się z substancji pochodzących z pączków drzew, takich jak brzoza, topola, wierzba, osika, jodła, sosna oraz żywic drzew iglastych przeżutych przez pszczoły, zmieszanych z enzymami i woskiem, o półpłynnej konsystencji. Działanie biologiczne propolisu związane jest z antybiotykami zawartymi w jego składzie, niszczącymi wiele różnych szczepów bakterii i grzybów. Posiada on zdolności regeneracyjne tkanki kostnej, chrzestnej, aktywizuje enzymy oddychania tkankowego, odnawia tkankę skórną wzmacnia układ odpornościowy. Działanie biologiczne propolisu w dużej też mierze zależy od jego pochodzenia. Najbardziej aktywne są propolisy pochodzące z pączków brzozy i topoli, natomiast wytworzony w lata deszczowe, przechowywany w cieple, na słońcu, w dużej wilgotności, ma małą aktywność biologiczną.
We wspomaganiu procesu treningowego propolis stosowany powinien być w celu zabezpieczenia organizmu zawodnika przed zakażeniami. Zawodnicy podczas treningu czy zawodów często mają kontakt z różnymi zanieczyszczeniami, które mogą być przyczyną grzybic skóry czy infekcji dróg oddechowych, poza tym często w wyniku treningu układ odpornościowy jest osłabiony, co zwiększa niebezpieczeństwo choroby.
W profilaktyce chorób skórnych pomocne mogą być maści, przed infekcjami górnych dróg oddechowych chronić będą płukania gardła czy spożywanie nalewek z propolisu lub jego mieszaniny z miodem. Maść zawierającą propolis można wykorzystać w przypadku urazów uszkadzających naskórek, co ma często miejsce w sportach kontaktowych czy np. po upadku na rowerze.Przyjmując nalewki propolisu należy pamiętać, że działanie bakteriobójcze może zakłócić naturalną równowagę flory bakteryjnej, co z kolei może prowadzić do zmniejszenia wytwarzania witamin grupy B i K. Dlatego nie powinno przyjmować się nalewek propolisu przez zbyt długi okres czasu, maksymalnie 4-5 tygodni, po czym należy go odstawić na około 2 miesiące. Jednorazowo przy infekcjach dawkuje się propolis 3 razy dziennie po około 10-15 kropli w ćwierci szklanki wody. Zapobiegawczo w okresie wzmożonego wysiłku propolis można przyjmować dwa razy dziennie po 10 kropli, najlepiej rano i wieczorem, pamiętając o jednoczesnym spożywaniu zwiększonych ilości witamin z grupy B i witaminy K. Aktywność propolisu zwiększa się w środowisku kwaśnym, dlatego poleca się przyjmować go razem z sokami owocowymi zawierającymi witaminę C.
Pyłek kwiatowy to drobne kulki składające się z mikronowej wielkości ziarenek komórek rozrodczych kwiatów, zespolone wydzieliną pszczelą. W ulu pszczoły je rozdrabniają, dodają miód, enzymy i zalewają woskiem. Przez kilka dni w tej mieszaninie następują procesy trawienne uaktywniające substancje zawarte w ziarenkach. Pyłek kwiatowy jest doskonałą odżywką białkową, w ponad 45% składa się z białek, zawierając wszystkie egzogenne aminokwasy. Poza tym możemy w nim znaleźć mikroelementy, witaminy, węglowodany, enzymy, hormony, kwasy organiczne, antybiotyki bakterio i grzybobójcze. Powyższe składniki pyłku są w taki sposób skomponowane, że ich działanie biologiczne jest wzajemnie aktywowane i wzmacniane. Pyłek ma właściwości przeciwzapalne, immunostymulujące, przyspiesza procesy wypoczynkowe zarówno po pracy fizycznej, jak i psychicznej, wyrównuje niedobory składników odżywczych, polepsza koncentrację, pamięć.
Brakuje do tej pory badań bezsprzecznie potwierdzających korzystny wpływ tej substancji na procesy adaptacyjne, najprawdopodobniej możne je zaobserwować tylko w przypadku długotrwałego stosowania tej substancji.Przyjmowanie pyłku powinno trwać około 2-3 miesiące, po czym następuje przerwa przez taki sam okres. Ponieważ posiada on bardzo dużą wartość odżywczą, może być cennym uzupełnieniem diety w okresie dużego zużycia energii, kiedy przyjmowanie normalnych posiłków jest niewystarczające dla zbilansowania diety. Dzienna dawka zależy przede wszystkim od tego, w jakiej postaci będziemy go spożywać: czy naturalny, czy pod postacią preparatów. Naturalny pyłek kwiatowy spożywa się dwa razy dziennie na czczo rano i wieczorem w ilości około 40 g. Pamiętać należy, że podobnie jak pozostałe preparaty pszczele jest on wrażliwy na światło i temperaturę.Wszystkie produkty pszczele obok właściwości terapeutycznych mogą wywoływać u niektórych osób odczyn alergiczny nawet niebezpieczny dla życia. Z tego względu przed przystąpieniem do suplementacji należy sprawdzić, czy nie jest się uczulonym na składniki zawarte w danym preparacie. Sprawdzanie stosowanych preparatów jest bardzo ważne, ponieważ każdy nowy preparat zawierający czy to pyłek kwiatowy, propolis, czy mleczko może różnić się składem w zależności od terenu, na którym znajdowały się pasieki.
do góry