
Miodosytnictwo polskie czyli maliniaki, dębniaki i inne rodzaje miodów
Od XV wieku miody polskie znajdowały sobie wielu nabywców zagranicznych. Kupcy całymi karawanami wieźli je do Gdańska, w tym samym kierunku płynęły Wisłą wyładowane miodami i woskiem galary, a z Gdańska rozsyłano je do różnych krajów europejskich. Taki popyt pociągał za sobą konieczność zawiększania produkcji. Powstają więc w miastach "miodosytnie", obsługiwane przez doświadczonych specjalistów zwanych "miodowarami". W latach późniejszych zaczęto dodawać do miodów soki owocowe dla zróżnicowania ich smaku i aromatu. W ten sposób powstały "maliniaki", "wiśniaki", "kerstangi" i inne. Dużym wzięciem cieszyły się tzw. "dębniaki", czyli miody sycone, zlewane do kadzi wykonanych ze świeżo wyciętych z dębu klepek, które nadawały miodom specyficzny zapach i smak. Znane i chętnie kupowane były też "lipce" polskie i litewskie. - miody pitne przyrządzane wyłącznie z miodu lipcowego.
Tradycja i nowoczesność
Kontynuatorem chlubnych tradycji miodosytnictwa w Polsce jest od początku swojego istnienia - 1932 roku, Spółdzielnia Pszczelarska APIS z siedzibą w Lublinie. W latach powojennych produkcją miodów pitnych zajęła się spółdzielczość. Spółdzielnie pszczelarskie w Krakowie, Poznaniu, Nidzicy, Milejowie oraz Lublinie dostarczały przez kilka dziesięcioleci różne gatunki miodów pitnych. Dzisiaj w niezmienionej formie funkcjonuje tylko jedna z nich - Spółdzielnia Pszczelarska APIS w Lublinie. Dzięki perspektywicznej wizji kierownictwa w docenianiu tradycyjnej, specyficznej produkcji miodów pitnych, wysokich kwalifikacji kadry nie zaniechała produkcji, a systematycznie udoskonala park maszynowy, wyposażenie leżakowni, gamę asortymentów z zachowaniem uwarunkowań jakości, w oparciu o wymagania w określonym okresie obligatoryjnie obowiązującej Polskiej Normy, a następnie zawartych w kolejno nowelizowanych w myśl wymogów europejskich Ustawach winiarskich. W roku 2004 Spółdzielnia uruchomiła najnowocześniejszą w Polsce linię do rozlewu miodów pitnych, a inwestycje na przestrzeni lat 2002-2004 pozwoliły jej na uzyskanie certyfikatu jakości ISO 9001:2001 oraz bezpieczeństwa żywności HACCP.





